DOĞUM GÜNÜ

Ey sevgili aziz dostum
Doğum günün kutlu olsun
Yıldız olup yıldan geçtin
Doğum günün kutlu olsun

Gah acıdır gahi tatlı
Bi hayli de baharatlı
Yıllar böyle hamaratlı
Doğum günün kutlu olsun

Kışın aydın yazın aydın
Nur gibi o yüzün aydın
Kul Yusuf der gözün aydın
Doğum günün kutlu olsun

Yusuf Aslan.

DÖNMEYE DÖNMÜŞ

Bizim oğlan gurbet ele göçünce
Çevresinden belli dönmeye dönmüş
Yüzü gözü boyalıyı görünce
Gençliğinden belli dönmeye dönmüş

Sazda barda hayli gezip dolanmış
Ayol efem diyenlere pek kanmış
Sağı solu oynaklara aldanmış
Kaşlarından belli dönmeye dönmüş

Günü birlik yüzlerini allatır
Aydan aya saçlarını boyatır
İki dirhem bir çekirdek parlatır
Meçlerinden belli dönmeye dönmüş

Aşikardır, her halleri görülür
Yetmiş arşın yerden bile bilinir
Bilmem niye sağa sola sürtünür
Hallerinden belli dönmeye dönmüş

Sağda solda karizmayı çizdirmiş
Koluna buduna dövme yazdırmış
İşte böyle Kul Yusuf u kızdırmış
Cilvesinden belli dönmeye dönmüş

O da, gönlümüzde vallahi ölmüş?

Yusuf Aslan.

HALİMİZİ SORDUM?

Vardım devlet kapısına
Kendi halimizi sordum
Kurumların hepisine
Kendi varımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Yıkıla dağlar yıkıla
Hiç gelirmiydi akıla
Yol yolak bilmez şaşkına
Kendi yolumuzu sordum
Keşke sormaz olayıdım

Uçan kuşa alıcıya
Yerde atlı karıncaya
Yer yüzünde tüm canlıya
Kendi canımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Gurbet elde vara vara
Yolum uğradı simsara
Bir deli bir akıllıya
Kendi aklımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Boş bi hayale aldanıp
Paşa paşa da inanıp
Her olur olmaza varıp
Kendi şanımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Yaşayan sağa ölmüşe
Bütün gelmişe geçmişe
Birde yediden yetmişe
Kendi sağımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Ekine çimene ota
Kaysıya kiraza duta
Tilkiye kediye ite
Kendi atımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Kadeh de dolu rakıya
Zerresi kalmaz bakiye
Bir iki cümle sakiye
Kendi kafamızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Haksıza ve yaramaza
Allah adından korkmaza
Dahi kuldan utanmaza
Kendi arımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Benliği üstümden atıp
Dua ettim yatıp kalkıp
Sihirli aynaya bakıp
Kendi alımızı sordum
Keşke sormaz olayıdım

Der Yusuf çıktım bi yola
Vardım hısım akrabaya
Birde gidip azraile
Kendi sonumuzu sordum
Keşke sormaz olayıdım

Yusuf Aslan.

NEYE YARAR Kİ.

Kırk tane sarayın şaton olsa da
İlayık olmasan neye yarar ki
Şu gök yüzü sana secde kılsa da
İlayık olmasan neye yarar ki

İnsan doğup insan gibi kalmasan
Musa gibi fravuna varmasan
Burda Rusya, orda A.B.D. olsan
İlayık olmasan neye yarar ki

Çok zahmetler çekti Fatima ana
Yezit kasteyledi bütün soyuna
Bi ömür boyunca oniki imama
İlayık olmasan neye yarar ki

Gayrı çağırırım ulu mehdiye
İmamı Hasana Şah Hüseyine
Rabbin Pak kıldığı Ehlibeytine
İlayık olmasan neye yarar ki

Hakk talaya karşı gelen kabil di
Yüce hakka boyun egen Habil di
Bizim Kul Yusuf da böyle söyledi
İlayık olmasan neye yarar ki.

Yusuf Aslan.

GURBET ELLER.

Bi köylülük vardı yar ile bende
Onu da tüketti şu gurbet eller
Bin de bir keyfimiz yok idi elde
Onu da tüketti şu gurbet eller

Koyun kuzu çobanımız var idi
Tarla bahçe marabamız var idi
Köy de hısım akrabamız var idi
Onu da tüketti şu gurbet eller

Türbemiz var idi hemi de yatır
Kurbanlar keserdik, çekerek tekbir
Merhabalaşırdık, Allah a şükür
Onu da tüketti şu gurbet eller

Bazan tasalanıp düşerdik gama
Gam gasafet götürürdü hayala
Eskiden merhamet var idi amma
Onu da tüketti şu gurbet eller

İster ötele “dost” ister benimse
Çiftetelli oyna bayram dügünse
Kul Yusuf da her ne kadar eğlense
Onu da tüketti şu gurbet eller

Yusuf Aslan.

SITKI CANDAN KULLARIZ

Nurundan nurumu yaratmış Allah
Sanma nursuz gibi bizde nursuzuz
Akşam yatıp sabah kalkınca vallah
El açar mevlaya hep yalvarırız

Selam vermez “zalim, garip halime
Bilmem revamıdır” yokluk, fakire
Ac yatıp, kalksak da yeni bi güne
Gene şükür eder hakkı anarız

Biz ekmeği kaldırıp da atmayız
Biz yemeği dışarıya dökmeyiz
Üç günlük yemeği oturup yeriz
İsiraf etmekten kaçan canlarız

Mevlanın kapısı ceddime dünek
Kapıdan girmeden arınıp yunak
Der Yusuf bilmeze yolu öğretek
Biz mevlaya Sıtkı candan kullarız.

Yusuf Aslan.

BİR GÜN TAŞIP COŞACAK

Giden gitsin gideceği var ise
Gün gelecek bir gün dönüp gelecek
Başına bi çıkacağı var ise
Gün gelecek bir gün gelip bulacak

Her ne kadar daldan dala konsada
Her gün oruç tutup namaz kılsada
Gidip azraile gardaş olsa da
Gün gelecek bir gün düşüp ölecek

Der Yusuf insanlık alıp satılmaz
Şu insanlık “var ya, tutup atılmaz
Sel önüne set çekilip tutulmaz
Gün gelecek bir gün taşıp coşacak.

Yusuf Aslan.

DELİ DE BİLMİYORMUSUN

Senin için adem oğlu
Deli de bilmiyormusun
O da Allah'ın bi kulu
Hemi de demiyormusun

Her lafı her yerde deme
Haram lokmaya el sürme
Yolunda ölsemde gene
Beni de sevmiyormusun

Hey gadasını aldığım
Her bi derdine yandığım
Gözlerin körmü sevdiğim
Sahi de görmüyormusun

İki satır yazmasını
Hal hatırı sormasını
Kul Yusuf'un sevdasını
Zayi de etmiyormusun

Yusuf Aslan.

GÖZÜM ARAR DURUR SENİ.

Neredesin ey güzelim
Gözüm arar durur seni
Gel de beraber gezelim
Özüm arar durur seni

Gözyaşlarımla ıslandı
Pustu duvara yaslandı
Gayrı telleri paslandı
Sazım arar durur seni

Elden ele gider oldun
Garip gurbet ele kondun
Özledi oğlum torunum
Kızım arar durur seni

Her sözü söylemez dilim
Her şeye uzanmaz elim
Der Yusuf benim kaderim
Yazım arar durur seni

Der Yusuf benim şu alın
Yazım arar durur seni.

Yusuf Aslan.

NE AR KALMIŞ NEDE HAYA

Şu insanlık batal olmuş
Sürüp gider boydan boya
Haram bile helal olmuş
Lanet olsun böyle huya

Her yanı açık, aldırmaz
Değip dokunsan sakınmaz
Yaşından bile utanmaz
Sanki ar namus bedava

Ben bir insanım demiyor
Aklına akıl ermiyor
İnsanlık böyle ölüyor
Neler derim saya saya

Kimi dürüst ve insandır
Kimi hayasız üryandır
Kul Yusuf der bu ne haldır
Ne ar kalmış nede haya

Yusuf Aslan.